Annelies

 

Afgelopen woensdag 23 december, hebben de familie en vrienden het leven van Annelies van Aller gevierd zoals dat zo mooi in de uitnodiging stond.

Annelies is op 18 december j.l. vredig overleden.

Het was een bijzondere vrouw die onder andere voor onze stukje van de wereld, de Fluwelen-Orteliusstraat veel heeft betekend.

Daarom willen we in deze nieuwsbrief graag even stilstaan bij haar leven.

Na het grote straatfeest in 2006 waar Annelies ook heeft meegeholpen was zij zo enthousiast dat zij vol in het straatcomité gestapt is en sindsdien altijd actief is gebleven.

Annelies had veel gevoel voor de natuur en kon mensen snel enthousiasmeren voor het groen en al wat bloeit en leeft.

Mede dankzij haar leven we nu in een zo groene bijzondere straat met zoveel geveltuinen en boomspiegelbakken en balkonbakken.

Ze had ook veel doorzettingsvermogen. Ik herinner me nog de tijd in 2009 toen ze zware bestralingen had dat ik haar opbelde om langs de deuren te gaan en dat ze zei, dat is goed maar dan moet ik eerst even een paar uurtjes rusten; ‘nee’ kwam niet zo snel voor in haar vocabulaire!

Voor mij persoonlijk was ze de stut en toeverlaat in het straatgebeuren, we konden altijd even sparren en samen hebben we menig uurtje langs de deuren doorgebracht.

Wat hebben we niet allemaal samen met de rest van het straatcomité voor elkaar gekregen: straatfeesten, nieuwjaarsborrels, website, emaillijst, facebook, inspraak in de herprofilering, eigen bomen, een boekje over de straat, ontelbare geveltuinen maar vooral toch dat mede dankzij de activiteiten zoveel mensen in de straat elkaar kennen, groeten een praatje maken.

Haar uitvaart op de voormalige NDSM-werf in Noord, nu Pllek geheten, die ze samen met haar beste vriendinnen en zusters was geheel in de stijl van Annelies: eenvoudig en zo natuurlijk mogelijk.

Vertegenwoordigd waren naast de familie al haar kringen waarin ze zich bewoog zoals bijv. de wandelclubjes, de zwemclub, maar ook het Schiphol Bulderbos comité. Want waar Annelies verscheen straalde ze warmte, genegenheid en begrip uit. Ook de straat was ruim vertegenwoordigd met o.a. Caro, Tjerk, Paula, Thea, Ben & Ineke en Noortje.

 

Annelies was toe aan haar sterven daarom haal ik de zin uit de uitvaart uitnodiging aan: Tot haar vreugde en tot ons verdriet is onze Annelies overleden.

 

Het gedicht wat bij Annelies hoorde:

Als je naar mijn graf gaat om mij te bewenen,
besef dan ik ben daar niet,
ik ben niet henen.
Maar zie,
Ik ben de vlucht van de zwevende meeuw,
ik ben de glinsterende diamant van de sneeuw,
ik ben de ster die schijnt in de nacht,
ik ben in het kind dat vol naar je lacht
en als je ontwaakt bij het ochtendgloren ben ik het zonlicht op het rijpe koren.
Ik ben de zachte lenteregen.
Ik ben de wind die het riet doet bewegen,
zie ik heb jullie nog zoveel te geven,
weet lieve vrienden, ik ben niet dood
ik heb het eeuwig leven.